| ๑۩۩.. ☜♥☞ ஐ≈*.... 的个人资料๑۩۩.. ☜♥☞ ஐ≈*.:。 sine~mi...照片日志列表 | 帮助 |
|
8月21日 ช่วงนี้กะลัง....ช่วงนี้กำลังจะสอบ
ช่วงนี้กะลังจะอ่านหนังสือ
ช่วงนี้กะลังขี้เกียจ
ช่วงนี้กะลังอยากกินเหล้า
ช่วงนี้กะลังมีความสุข
เป็นอีกวัน...ที่นั่งเล่นเนทไปเรื่อยๆ ไม่มีไรทำ
ออนเอ็มทิ้งไว้เฉยๆ เรื่อยเปื่อยดี
- เพิ่งจะเห็นข่าวจตุคามองค์ละ5บาท(ช้าไปมั๊ย)ขายเลหลัง ถูกกว่าเลย์ห่อเล็กอีก
อ่านแล้วขำ เเขวนถุงเลย์ห้อยคอยังมีราคากว่าตั้งเยอะ
-ราคาผลไม้ตกต่ำ แต่เวลาส่งออกนอกขายแพงชิบหาย
-ข่าวกีฬา บอล ญ ไทยแพ้ เยอรมัน มั้ง 4-0
แต่โค้ชไทยบอก ลูกทีมเล่นดี ถ้าเล่นแย่ แพ้เท่าไหรดีหล่ะคะ
-ใครใกล้สอบ ก็อ่านหนังสือด้วย แต่คงจะสอบกันหมดแล้ว
คงจะเหลือแต่ สวนดุสิตนี่แหละที่ยังไม่สอบ
-อ่านข่าวเก่าเมื่อกี้ หนุ่มไทยแขวนตะกรุดพระชื่อดัง รถคว่ำ ไม่เป็นไร
ถ้ากูแขวนตะกรุดพระชื่อนาตาลี จะเปงงัยมั้ง สวยขึ้นมั้ย ?
-ไปแระ ไปหาตระกรุดพระชื่อนาตาลีดีก่า อิอิ 8月3日 แม่จ๋า....หนูรักแม่นะนับถอยหลังอีกไม่กี่วันก็จะถึงวันแม่แล้วนะ
เตรียมอะไรไว้ให้แม่แล้วรึยัง
ลองคิดดูดีๆนะ
เพราะบางคนก็ลืมนึกไป ว่าวันนี้ก็เป็นวันที่สำคัญ
ไม่น้อยไปกว่าวันอื่นๆ
บางคนซื้อของขวัญให้แฟนราคาแพงแค่ไหนก็ซื้อได้
แต่แค่ซื่อดอกมะลิพวงละสิบ ยี่สิบเพื่อจะเอาไปไหว้แม่
กลับซื้อไม่ได้ มันแปลกแฮะ...
อยากบอกเพื่อนทุกคนว่า อย่าอายเลยนะ
ที่จะบอกรักแม่
อย่าอายที่จะกอดแม่
ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่
กอดเลย หอมเลย บอกเลยว่ารักแม่มาก
วันแม่ทุกปี เค้าจะไหว้แม่ มีของขวัญเล็กน้อยๆ
ให้แม่ทุกปี แล้วก็จะบอกแม่ว่า
หนูรักแม่นะ พูดไปร้องไป
แม่ก็จะร้องเหมือนกัน
แต่แม่กลั้นน้ำตาไว้
แม่ไม่อยากให้เค้าเห็นว่าแม่อ่อนแอ
แม่เค้าเป็นคนที่เข้มแข็งมากเลยนะ
ผ่าตัดหัวใจมา2ครั้ง
แต่การผ่าตัดมันไม่ได้ทำให้หัวใจของแม่อ่อนแอลงเลย
นึกถึงวันที่แม่ผ่าตัดแล้วจะร้องไห้
เหมือนในหนังเลยนะ
แม่เล่าให้ฟังว่า ตอนที่ท้องเค้าแม่ไม่รู้ว่าแม่เป็นโรคหัวใจ
พอไปฝากท้อง หมอบอกว่า
แม่เป็นโรคหัวใจ
ให้เลือกเอา ว่าจะเอาชีวิตตัวเอง
หรือชีวิตลูก
เพราะโอกาสที่จะรอดชีวิตทั้ง2คน ยากมาก
แต่สุดท้าย เค้าก็ได้เกิดมาเป็นลูกแม่
คลอดออกมาตัวเล็กเท่าขวดน้ำปลา(แม่บอก จิงๆ)
บนหัวมีแต่เข็มน้ำเกลือเต็มไปหมด
หัวนี่เขียวเลยหล่ะ
อยู่ในตู้อบที่ รพ.3เดือนถึงได้กลับบ้าน
พอกลับมาบ้าน
แม่บอกว่าเค้ากินเก่งมาก
แม่ซื้อตำราทำอาหารสำหรับเด็ก
คัดสรรมาอย่างดี
กลัวลูกไม่โต
จากนั้นมาเค้าก็ไม่เคยผอมอีกเลย
อ้วนมาตลอด ตั้งแต่เด็กๆ
จนปัจจุบันก็ยังอ้วนอยู่
ขอบพระคุณแม่มากนะคะ
รักแม่ที่ซู้ด...เลย
อาจดื้อบ้างในบางครั้ง(บ่อยครั้ง)
แต่ยังไงก็รักแม่ เข้าใจมั๊ยแม่
8月1日 ไปเรื่อยช่วงนี้ก็เรื่อยๆ มีความสุขปานกลางถึงมาก
คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเลยนะ จิงๆ
เมื่อวันศุกร์ที่ 27 กค.ที่ผ่านมา
ไปหาไอ้แป้ง ปู กระต่าย เอ้ ที่ มทส.
แบบว่าสนุกมากมายอ่ะ
แป้ง กะ ต่ายพาไปกินเหล้าที่ร้าน สิมิลัน
คนก็เยอะดีนะ
ดีใจที่ได้ไปเจอเพื่อน
คิดถึ๊ง.....คิดถึง
ว่างๆจะไปหาใหม่ละกัน
ไม่รู้ว่าจะเต็มใจให้กูมั้ยอ่ะถึงไม่เต็มใจกูก็จะไป
คิดถึงเพื่อนทุกคนนะจ๊ะ
กระต่าย กูคุยกะมึงแล้วมันส์หว่ะ
แป้ง คุยกะมึงส์ก็มันส์เช่นกัน มีเรื่องมากมาย
ปู หวานเชียวนะ (ความรัก)
บลู ห่างหาย
อ้อม มธ. ขอบใจมากนะแกที่ให้กำลังใจเค้าตลอดเลย
อิ๋ว ขอบใจแกเช่นกันที่คอยให้กำลังใจ
นุ้ย หายเงียบ
อ้อม เงียบเหมือนกัน
แก้ม บอกวิธีผอมหน่อยสิ อิอิ
เอ้ หวานเรื่องความรักเช่นกัน ว่างๆพามาแนะนำหน่อยนะ
7月13日 อย่าเกลียดกันก็พอความจริง . . .สิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา
ในความฝันนั้น . . . เราเลือกที่จะรักได้
ความจริงที่เกิดขึ้นนั้น . . . มันสุดแสนจะเจ็บปวด
การอยู่กับความฝัน . . . ทำให้คนมีความสุข
รู้ว่าเธอไม่รัก ไม่มีใจให้ฉัน
รู้ว่าเธอหนักใจ และรู้ว่าลำบากใจ
อย่าบอกฉันให้ตัดใจ อย่าผลักไสฉันให้ไกล ตอนนี้การกระทำของจ๊อตเหมือนเดิมกับเค้าทุกอย่าง แต่สิ่งที่มันไม่เหมือนเดิม คือ...หัวใจ หัวใจของจ๊อตมันเปลี่ยนไปจากแต่ก่อน ตอนนี้ในหัวใจของจ๊อตมันมีใครบางคนเข้ามาอยู่แทนที่เค้าแล้ว คนๆนั้นคือ...ออม จ๊อตบอกว่าจ๊อตทำเพื่อออมได้ทุกอย่าง เค้าไม่สามารถเรียกร้องอะไรได้ เอาเป็นว่าขอรักจ๊อตแบบนี้ต่อไปแล้วกัน เค้ารักจ๊อตมากนะ รักเค้าบ้าง 7月5日 เมื่อรักเราไม่ใช่ที่หนึ่งการไม่ได้เป็นที่ "หนึ่ง" ในใจคนที่เรารักนั้น จงยิ้มให้ความรัก และ รักต่อไปเถอะ การรักใครสักคนนั้น . . . อย่า . . . โทษเขา ที่ไม่ได้รักเรา ยิ้มให้กับคนที่เขาไม่รักเรา . . . ยิ้มให้กับหัวใจตัวเอง ที่ไปรักเขา . . .
6月23日 วันที่ความรักจบลงในชีวิตนี้มีคนตั้งมากมายที่รักเรา
แต่เพียงคนคนเดียวที่เราอยากให้เค้ารักเรา
เค้ากลับไม่รักเราเลย
จ๊อตเคยบอกกับเค้าว่า "จ๊อตขาดเค้าไม่ได้"
แต่วันนี้จ๊อตกลับไปมีคนใหม่ และทำให้เค้าต้องเสียใจมาก
แล้วคำพูดนั้นหล่ะ จำไม่ได้เหรอ มันหายไปไหน
พูดออกมาทำไม เค้าไม่ดีกับจ๊อตเหรอ,เค้าไม่รักจ๊อตเหรอ
แต่ก่อน เค้าเข้าใจว่าวันเวลาเป็นสิ่งสำคัญสำหรับคนสองคน
คนเราเมื่อยิ่งรักกันนานเท่าไร ความรักก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
แต่..ตอนนี้ได้รู้แล้วว่าวันเวลาไม่มีความสำคัญอะไรเลย
คนที่ทำให้เค้ารู้คือจ๊อต จ๊อตทำให้รู้ว่ามันไม่สำคัญ
เพราะจ๊อตทิ้งเค้าไปได้อย่างง่ายดาย
แค่เหตุผลง่ายๆ เบื่อเค้า,เจอคนใหม่ที่น่ารักกว่า,เค้าอ้วน
แล้วที่ผ่านมาหล่ะ ทำไมไม่คิดถึงมัน
เค้าดีกับจ๊อตแค่ไหน รักจ๊อตมากแค่ไหน
เค้าซิ่วมาเรียนใน กทม.เพื่อใคร
ต้องเสียเงินมากมายแต่ก็มา
หวังว่ามาแล้ว จะได้ใกล้ๆจ๊อต
เจอกันทุกวัน แต่สุดท้ายกลับต้องมารับความผิดหวัง
ทำไมไม่นึกถึงบ้าง ได้แต่ถามคำถามนี้กับจ๊อต
เค้าก็ได้รับคำตอบกลับมาว่า"ถ้านึกถึงแล้วจะทำแบบนี้มั้ย
ได้ยินแล้วพูดอะไรไม่ออก สิ่งที่มันออกมาคือน้ำตา
มันไหลออกมาโดยไม่ต้องบีบมัน มันออกมาเอง
ออกมาเพราะความเสียใจ
ไม่คิดว่าคนที่เค้ารักมากที่สุด
คนที่เคยบอกว่ารักเค้ามากเช่นกัน
จะพูดทำร้ายเค้าได้มากขนาดนี้
เค้าไม่เคยอายเพื่อนในสิ่งที่จ๊อตเป็น
จ๊อตไม่ใช่คนหล่อ ไม่รวย แต่เค้ารักจ๊อต
จ๊อตเป็นสิว บอกกับเค้าว่าอยากหาย
เค้าก็เป็นคนพาไปหาหมอ
จ๊อตอยากตัดผม เค้าพาไปตัด
จ๊อตอยากได้รองเท้า เค้าพาไปซื้อ
ทำให้จ๊อตทุกอย่าง
แม้แต่ แคะหู จ๊อตชอบให้เค้าปั่นหูให้ "หมูอ้วนปั่นหูให้หน่อย"
ทาครีม จ๊อตบอกเค้า"หมูอ้วนทาครีมให้หน่อย"
ทำสีผม "หมูอ้วนทำให้หน่อย"
หมูอ้วนคนนี้ทำให้ทุกอย่าง
แต่...วันที่จะทิ้งกันไป ทำไมมันช่างง่ายดายเหลือเกิน
แค่เพราะผู้หญิงคนเดียวที่จ๊อตชอบมาก
ถึงกับขนาดที่บอกว่า ถึงจีบไม่ติดก็จะขอดูแลต่อไป
แล้วเค้าหล่ะ เค้าหล่ะจ๊อต-----
แต่สุดท้าย
ก็ไม่เหลืออะไรเลย
จะพูดแค่ไหน จ๊อตก็ไม่กลับมารักเค้า
ใคร..คนที่เคยรู้ใจ รอยยิ้มที่เคยรู้จัก
กำลังจะหายลับไปทุกที
คำพูดที่ซึ้งใจที่เคยว่ารักมากมาย
ไม่มีอีกแล้วนับจากนี้
.....................
ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด
แหละฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ
ไม่อาจจะวิ่งหนีความจิงที่มันโหดร้าย
จะพร้อมและยอมเข้าใจความเปลี่ยนแปลง
จะอยู่เพื่อเรียนรู้ความเจ็บปวด
จะฝืนเดินต่อไปอย่างไร้เรี่ยวแรง
แหละคงมีที่สักวันนึงฉันจะเข้มแข็ง
ถึงแม้ไม่รู้ต้องนานสักเท่าไร
เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน สุดท้ายไม่เป็นอย่างฝันฉันยอมทำใจ
ถ้าตอนนี้จ๊อตกำลังอ่านอยู่ เค้าอยากบอกจ๊อตว่า
เค้าเสียใจที่สุดในชีวิต
ไม่เคยมีใครทำให้เค้าเสียใจได้มากขนาดนี้
ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่เคยมีให้
ขอบคุณที่ทำให้เค้ารู้ว่าเคยมีความสุขแค่ไหน
ขอให้สมหวังกับความรักครั้งใหม่ที่กำลังจะเกิดขึ้น
ขอให้ออมรับรักจ๊อต
ขอให้ออมรักจ๊อตมากเหมือนที่เค้ารักจ๊อตนะ
ดูแล และรักออมให้มากๆ
อย่าทำให้ออมต้องเสียใจ
ต่อไปนี้ทรายก็จะกลับมารักตัวเองให้มากขึ้น
หลังจาก4ปีที่ผ่านมา มัวแต่ไปทุ่มเทความรัก
ให้กับผู้ชายที่รักไม่จิงคนนึง.....
จะใช้ชีวิตความโสดที่ไม่ได้เจอมา4ปีกว่าให้คุ้มค่า
รักป๊ากับแม่ให้มากๆ
ในที่สุดก็ไม่มีใครรักเราเท่าพ่อกับแม่
ตั้งใจเรียน รีบๆจบ
ได้แต่บอกกับตัวเองว่า
จะเสียใจไปทำไม
ก็แค่เสียคน คนนึงที่ไม่ได้รักเราไป
เขาต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายเสียใจ
เพราะเขากำลังจะเสียคนที่รักเขามากที่สุดไป
-แคทราย,นุ้ย,อ้อม,ฝน: ขอบใจพวกแกมากนะที่หามเค้ากลับห้อง
-แคทราย,นุ้ย,อ้อม: ขอบใจพวกแกที่นั่งฟังเค้าบ่นตั้งแต่ตี1 ถึงตี5
-อ้อม(มธ.),ต่าย,หวาน,แป้ง ขอบใจมากนะแกที่โทรมาคุยเป็นเพื่อน
ขอบใจเพื่อนทุกคนที่รักเค้าและคอยให้กำลังใจเค้ามาตลอด เค้าสัญญาว่าเค้าจะสู้ๆ
จะอยู่ให้ได้โดยไม่มีใครบางคน
6月4日 เหตุเกิดจากความเบื่อฉันไม่อยากจะตอบคำถามที่เค้าถามกัน
ว่าทำไมเธอไปจากฉันเพราะอะไร รักมากมายใครๆ ก็รู้ ทำไมตอนสุดท้าย ถึงได้เลิกกัน พูดตรงๆมันลืมไปแล้วไม่ได้สนใจ หากมันเป็นเวลาเลวร้ายฉันไม่จำ เลือกจะจำแค่เพียงเท่านี้ วันเวลาที่ดีกับเธอเท่านั้น แต่ก่อนมีเธอใกล้ๆสุขใจแค่ไหน แต่ก่อนรักกันยังไง เธอกับฉันพบกันที่ไหน ถ้าหากเค้าถามว่ารักเธอมากแค่ไหน คือสิ่งที่ฉันอยากตอบ วันที่เธอเลิกไปฉันไม่อยากจำ จะเก็บรอยยิ้มของเธอ จะเก็บเธอไว้ในใจ จะจำว่าในครั้งหนึ่งเธอเคยรัก จะเก็บความรักของเธอ จะเก็บเอาไว้อย่างนี้ มันมีความหมายเหลือเกิน และแล้วเรื่องราวความรักระหว่างทรายกับจ๊อต
มันก็ได้จบลง
ต่อไปนี้ไม่มีทรายกับจ๊อตอีกแล้ว
ไม่มีอีกแล้ว
ต่อไปนี้คงไม่ได้ไปนั่งดูใครบางคนเตะบอล
ไม่ได้ฟังเสียงกีต้าร์ที่ใครบางคนชอบเล่น
ไม่ได้ฟังเสียงใครบางคนร้องเพลง
ไม่ต้องนั่งรถเมล์138เพื่อจะไปหาใครบางคน
ทุกสิ่งทุกอย่างมันจบลงแล้ว
ระยะเวลา4ปี ที่คบกันมา
มันหายไปในพริบตา
ไม่โทษใคร ไม่มีใครผิด
ต่อไปนี้ จะอยู่ได้ไงเมื่อไม่มีเธอ
มาเดินเคียงข้างกันไป
ไม่เคยคิดว่าวันนี้จะมาถึง
เมื่อมันมาถึงจิงๆ
ก็พยายามทำใจยอมรับ
พยายามทำใจให้ได้
ได้แต่นั่งร้องไห้ทั้งวัน
นั่งดูรูปทรายกับจ๊อตที่เราถ่ายด้วยกัน
นั่งดูรูปที่จ๊อตเคยวาดให้
นั่งคิดถึงตอนที่เรารักกัน
ดูไปก็ร้องไป
เหมือนคนบ้า............
จะลืมเธอได้วันไหนก็ยังไม่รู้
สิ่งที่อยากจะบอกจ๊อต อยากให้จ๊อตรู้ว่าทรายคนนี้ รักจ๊อตที่สุด รักมากที่สุด
5月31日 เรื่องราวของความรัก...เรื่องมันเศร้าโอ๊ย...เศร้า เซ็ง
เพื่อนๆจ๋า ทรายจะทำไงดี
อยากจะเล่าให้เพื่อนๆฟังนะว่ามันเกิดอะไรขึ้น
แต่........
มันไม่ดีหรอกนะเค้าขอเก็บไว้คนเดียว
ขอเสียใจคนเดียวละกัน
ใบ่ให้ว่ามันเป็นเรื่องระหว่างทรายกับจ๊อต
ถ้าหากว่าจ๊อตได้เข้ามาสเปซเค้า เค้าอยากบอกจ๊อตว่า.....ถึงจะเป็นยังไงเค้าก็ยังรักจ๊อตเหมือนเดิมนะ
เค้ารู้ตัวเองดี ว่าเค้าเป็นยังไง จ๊อตคงจะรับไม่ไหวจิงๆ เค้าเข้าใจจ๊อตนะ เค้าจะพยายามทำตามที่จ๊อตต้องการนะ เอาไว้เมื่อไรถ้าเค้าเป็นคนใหม่ได้แล้ว หวังว่าเราคงจะได้เจอกัน 5月25日 จะเป็นเด็กสวนสัตว์ดุสิตแล้วแบบว่า....ผลสอบอัมภาษณ์ออกแล้วอ่า
ก็...ได้ที่เรียนแล้วหล่ะ
เพื่อนๆคงรู้กันแล้วหล่ะ ว่าเค้าได้เรียนที่ไหน
ก็ดีใจนะที่มีที่เรียนกะเขาซะที
จะเป็นเด็กในเมืองแล้ว
หลังจากที่อยู่บ้านนอกคอกนามานาน
ไม่รู้ว่าถ้าไปอยู่จะเป็นยังไงบ้าง
มีคำถามตามมามากมาย
จะขาวขึ้นมั้ยน้อ
หรือจะยิ่งดำๆๆๆๆๆๆ
เรื่องราวของความรักจะเป็นยังไงต่อไป
ยิ่งใกล้กันยิ่งจะเหม็นขี้หน้ารึป่าว
เอาเป็นว่า
รอดูกันต่อไปละกัน
*จ๊อต คิดถึงมากนะ
*ปราง โทรไปก็ไม่รับเลยนะมึง เป็นไงวะ ได้ที่เรียนยัง
*แป้ง โทดทีนะที่กูไม่ได้ไปหามึง กูอยากไปแทบตายแต่แม่กูไม่ให้ไปอ่ะ เอาไว้โอกาสหน้านะ
*ต่าย คิดถึ๊ง คิดถึงแกอ่ะ
*นุ้ย เค้าลืมขอบใจแกอ่ะที่หิ้วปีกเค้าวันนั้น ตัวก็ผอมๆยังหิ้วเค้าไหวอีกนะ
*บลู คิดถึงมึงมากเช่นกัน
*คิดถึงและห่วงเพื่อน ซีทีบีทุกคนจ้า
5月17日 เรื่องราวมากมายเฮ้อ...........ห่างหาย หายหน้าหายตาไปนาน
คิดถึงกันบ้างรึป่าวน้อ
แบบว่าไม่ได้อัพนานแล้วอ่ะ
คราวนี้ได้ฤกษ์งามยามดีแล้ว....อ้าว เฮ...
ตอนนี้อยู่ กทม. มาสอบสัมภาษณ์ที่ ราดชะพัด สวนดุสิต
ผ่านไปด้วยดี ตอนนี้ก็รอแค่ผลว่าจะออกมาเป็นยังไง
วันที่ 25 ก็คงจะได้รู้กัน
เพื่อนๆคงจะงงว่า..เค้าบ้ารึป่าว
เรียนมหาลัยอยู่ดีๆไม่ชอบ
เสือกออกมาเรียน ราดชะพัด
ก็จะบอกว่า มันมีเหตุผลในตัวของมัน
เอาเป็นว่ามันมีเหตุผลละกัน
ตอนแรกที่ผลเอนออกก็เศร้านิดหน่อย
สักพักก็หาย
ที่หายได้ก็เพราะได้กำลังใจดีๆ
ที่หาที่ไหนไม่ได้
นั่นก็คือกำลังใจจากคุณแม่นั่นเอง
ตอนแรกก็นึกว่าแม่จะว่า
แต่....แม่กลับพูดว่า
"ไม่เป็นไร ถ้าทำดีที่สุดแล้วมันยังไม่ได้ก็ไม่เป็นไร"
ค่อยโล่งใจหน่อย
แต่ก็ไม่กล้าออกจากบ้านเพราะกลัวพวกน้าๆจะถาม
แต่ก็ต้องเจอกับคำถามเหล่านั้นอยู่ดี
ทุกคนในบ้านให้ความสนใจกับตัวเรามาก
และแล้วก็ต้องตอบคำถามที่พวกเขาอยากรู้มานานว่า
ได้ ราดชะพัดสวนดุสิต
ตอนแรกก็กลัวโดนซ้ำเติม
แต่ก็ผ่านไปด้วยดี
-ขอบคุณกำลังใจดีๆจากแม่ที่มีให้ตลอดมา
-ขอบใจเพื่อนๆที่เป็นกำลังใจให้ทราย
-ขอบใจจ๊อตที่อยู่เคียงข้างเค้าเสมอ
ขอแก้ข่าวเรื่องไปบางแสนนะ ว่า "ที่เพื่อนบอกว่าเค้าเมาอ่ะ มันไม่เป็นความจริงนะ เพราะเค้าไม่ได้เมาก็แค่เสียการทรงตัวและหัวใจเท่านั้นเอง" อิอิ
-ปราง แกอย่าคิดมากนะเว่ย ที่เรียนมีเยอะแยะ
-อ้อม เค้าไม่ได้ไปเรียนกับแกหว่ะ เศร้าอ่ะ
-ต่าย ต่อสู้กับความอ้วนให้ได้นะ เค้าก็กำลังสู้กับมันอยู่
-แป้ง อยากจะไปหาที่ ม. แต่กลัวแม่ไม่ให้ไป
-บลู ไม่ได้เจอกันนานเลยนะเราอ่ะ คิดถึงมึงนะเว่ย
-อิ๋ว ไปเที่ยวครั้งหน้าอย่าพลาดอีกนะ
คิดถึงเพือน ซีทีบีทุกคนเลยนะ 3月20日 ว่างมาก น่าเบื่อช่วงนี้เป็นช่วงเวลาที่น่าเบื่อมาก
ไม่มีไรทำ ไอ้ที่อยากจะทำก็ไม่ได้ทำ..ซะงั้น
วันๆก็ได้แต่ช่วยคุณยายดูแลเด็กๆ หลานๆ
โอ๊ย..จะบ้าตาย แม่ง
น้องดื้อชิบหาย
มันซนมากจนอยากจะเตะตูด
ยิ่งไอ้ตัวเล็กนะ แสบมาก
แต่มันก็ตลกดีนะ
ไอ้ตัวแสบนี่แหละ มันชื่อไอ้ตะวัน
เป็นลูกของน้าเค้าเอง
ถ้าถามมันว่า "ตะวัน เป็นลาวรึป่าว"
มันจะตอบว่า "บ่"
แล้วเวลามันขอตังไปซื้อหนม
มันก็จะไปขอย่า
แล้วย่าก็จะให้มัน5บาท
แต่มันจะร้อง แล้วบอกว่า
"ตะวันจะเอา2บาท"..ซะงั้น
555++
เรื่องเรียน
ตอนนี้ขอบอกว่าอยากเรียน ม.ศรีปทุม[บางเขน]มากมายอ่ะ
ไม่รู้ดิ...มันอยากเรียน
แต่ยังไม่ได้คุยกะพ่อเลย ไม่รู้ว่าจะพ่อว่าไง
คงจะให้เรียนอยู่มั้ง เพราะขนาด A-bAc พ่อยังจะให้เรียน
แต่เราดันไม่อยากไปเอง ใครจะไปหล่ะ
แม่ง InTeR กรูยิ่งโง่ EnG อยู่
ถ้าไปเรียนก็มีหวัง ไม่จบหรอก
บางครั้งเหมือนว่าพ่อจะไม่ตามใจ
แต่เรื่องเรียนนี้ พ่อก็แฟร์ๆหว่ะ
ขนาดเรื่องซิ่ว พ่อยังบอกเลยว่า
ก็ดีแล้วที่ออกมา สารคามมันบ้านนอกเกินไป
จะไปเรียนแต่ละทีก็ต้องยืนอัดปลากระป๋องจากโคราชไปสารคาม
จะกลับบ้านก็ยากเย็นแสนเข็ญ แม่ง กูหลุดออกมาได้แม่งก็ดีแล้ว
ตอนแรกๆก็คิดว่าอยู่ห่างจ๊อตแล้วอยู่ได้แน่นอน
พอไปอยู่ได้1ปี ก็ได้รู้ว่า
แม่ง...กรูอยู่ไม่ได้หว่ะ
ห่างกันมากไปมันก็ไม่ดี รักแท้อาจจะแพ้ใกล้ชิดอย่างที่เขาว่าจิงๆ
ยังไงถ้าได้เรียนที่ไหน เด๋วจะบอกอีกทีแล้วกันนะ
เออ..แต่เซ็งแม่หว่ะ
จะให้กรูเรียนโคราช ไม่เอาหรอกเด้อ
ไปไหนก็ไม่ได้ ตายๆๆๆๆ ตายแน่ อย่าได้อยู่โคราชเล๊ย
เรื่องราวความรักระหว่างสองเรา
ตอนนี้ทรายกับจ๊อตก็เรื่อยๆ
มีทะเลาะกันบ้าง จนกลายเป็นเรื่องที่แสนจะธรรมดา
แต่ว่าไม่ได้พบไม่ได้เจอกันนานแสนนานแล้ว
คิดถึ๊ง..คิดถึง
ไม่เป็นไรห่างกันแค่ตัว หัวใจเราไม่ห่างกัน อิอิ(เขิน)
เอาเป็นว่า..ใครที่ติดตามความรักของสองเรา
มาโดยตลอด ก็ติดตามชมตอนต่อไปนะจ๊ะ
ละครเรื่องนี้จะจบยังไงน๊า โปรดติดตามนะคะ
เพื่อน ซีทีบี
เป็นไงปิดเทอมกันแล้วใช่มั้ยหล่ะ
เรื่องไปเที่ยวก็พยายามทำตามคำพูดกันหน่อยนะ
อย่าท่าดีทีเหลวหล่ะ
เพราะโปรแกรมนี้คิดไว้ตั้งแต่อยู่ มอสี่ ตอนนี้ก็โตๆกันแล้ว
น่าจะไปได้ คงไม่มีไรน่าเป็นห่วง
สงสัยอะไรก็โทรมาถามละกัน
พอแค่นี้ ..มากกว่านี้มีหวังคนอ่านตาลายพอดี
ใครที่เข้ามาอ่านก็เม้นให้ด้วยก็จะเป็นอะไรที่ดีมาก
3月17日 เหมือนรักเรากำลังอิ่มตัวแล้วอยู่อย่างเหงาๆเราคงจะได้รู้
นี่ก็เกือบจะครบสี่ปีเต็มแล้วสินะ
ที่เราสองคนคบกันมา
แต่ยิ่งคบนานเท่าไรก็เหมือนว่าเรา
ยิ่งไม่เข้าใจกันมากขึ้นเท่านั้น
เธอไม่เข้าใจชั้น
และชั้นก็ไม่เข้าใจเธอ
เค้าไม่รู้นะว่าตอนนี้จ๊อตมีใครรึป่าว
เพราะตั้งแต่คบกันมา
จ๊อตก็ไม่เคยทำอะไรให้เค้าไม่สบายใจ
แต่ช่วงนี้
จ๊อตทำตัวแปลกๆ
จะไม่ให้เค้าคิดมันก็คงเป็นไปไม่ได้
ไม่รู้สิ....มันแปลกๆ ไม่ค่อยเหมือนเดิม
แต่เค้าก็ไม่อยากจะพูดไรมาก
เพราะถ้าหากว่าจ๊อตไม่ได้เป็นอย่างที่เค้าคิด
มันก็จะทำให้เราทะเลาะกันป่าวๆ
เค้าไม่อยากให้เราต้องทะเลาะกัน
ต่อไปถ้าหากเค้าได้ไปเรียนที่ กทม.
หวังว่ามันคงจะดีกว่านี้
ใกล้กันมากขึ้น
เค้าอยากจะให้จ๊อตแคร์เค้ามากกว่านี้
เพราะตอนนี้จ๊อตไม่ค่อยสนใจเค้าเท่าไร
เค้าโทรหาก็ไม่ชอบรับโทรศัพท์
รู้มั้ยว่าเป็นห่วง
ห่วงมากด้วย
ที่เค้าชอบโทรหาก็แค่อยากรู้ ว่าอยู๋ไหน ทำไร กับใคร
ก็แค่นั้นเอง รึว่าจ๊อตไม่อยากให้เค้ารูว่าจ๊อตทำไร กับใคร
อย่างนั้นเหรอ
บางครั้งเค้ารู้สึกอยากจะไม่โทรหา
ไม่อะไรทั้งสิ้น อยากจะทำไรก็ทำ
แต่...ก็ทำไม่ได้
แต่ถ้ามันออกจากปากจ๊อต
ว่าไม่ให้เค้าทำ ตกลงเค้าจะทำตาม
ขอให้บอกละกัน
ถ้าหากว่ามีใครใหม่จิงๆ
เค้าก็คงว่าอะไรไม่ได้
ห้ามก็คงห้ามไม่ได้
ถ้าคิดว่าคนๆนั้นดีแล้วสำหรับจ๊อต
ถ้าคิดว่าคนๆนั้นดีกว่าเค้า
ถ้าคิดว่าคนๆนั้นรักจ๊อตได้มากกว่าที่เค้ารัก
ก็คงไม่มีไรจะห้ามได้
แต่คงไม่มีใครแคร์และรักจ๊อตได้มากอย่างที่เค้ารัก(ยกเว้นแม่ พ่อ)
ถ้ามีจิงๆก็บอกนะ จะได้ทำใจยอมรับ
คงเสียใจไม่นานหรอก แค่ชั่วชีวิต
คงจะใช้เวลาทำใจไม่นานหรอก แค่วันที่หมดลมหายใจ
ใครที่อ่านแล้วจะอวก
ก็เชิญตามสบาย
หากคุณมีความรัก แล้วคุณก็จะรู้เอง
ว่า
ที่จิงแล้ว
ความรัก เหม็นกว่าน้ำเน่าอีกเยอะ
อนาคตเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน เราไม่สามารถรู้ได้
ทำวันนี้ให้ดีที่สุดก็คงจะพอ
รักคนที่เรารักและรักเราให้มากๆนะ
3月6日 โล่ง...อก อกโล่งเฮ้อ.....โล่ง..อก
สอบ A-netเสร็จแล้วเรียบร้อย
และก็เคียร์กับแม่รู้เรื่องแล้วเหมือนกัน
ก็ดี จะได้ไม่ต้องมานั่งกลุ้มใจ
ขอบคุณแม่มากนะคะที่เข้าใจลูกคนนี้
ก็ตอนแรก แม่ไม่เข้าใจว่าทำไมจะต้องซิ่วด้วย
ทะเลาะกันอยู่บ่อยๆเวลาที่คุยเรื่องนี้
แต่ตอนนี้เข้าใจกันแล้ว
เย้ๆๆๆๆๆๆ
ดีใจจังที่แม่เข้าใจ
แต่จะขอบคุณแม่คนเดียวไม่ได้หรอก
เพราะถ้าไม่มีผู้ชายอีกหนึ่งคนเขาช่วยไว้
ก็คงจะไม่ได้ซิ่วหรอก
ผู้ชายคนนั้นก็คือ ป๊า นั่นเอง
เพื่อนๆรู้มั้ยว่า
ผู้ชายคนนี้เขาเป็นคนที่เข้าใจลูกสุดๆ
เขาไม่ค่อยจะตามใจลูกเท่าไหร่
แต่ว่า
บางครั้งเขาคือคนที่เข้าใจเรามากที่สุดเลย
ตอนนี้ก็ดึกแล้วนะ แต่ยังไม่ง่วงเลย
ปกติก็นอนดึกอยู่แล้ว
ก็เลยชินซะแล้ว
วันนี้ชั้นว่าชั้นอารมณ์ดีแล้วนะ
แต่สุดท้ายก็ต้องมาอารมณ์เสีย
เพราะนาย Godge
ก็ไม่มีเรื่องไรหรอก
เพียงแต่ว่า
เข้าไปออนเมล Godge
แล้วไปเจอข้อความที่พิมไว้ว่า
"อยากเป็นแฟนกับเธอได้มั้ย ไม่อยากเป็นแค่เพื่อน"
ขอบอกว่า อ่านแล้วอึ้งกิมกี่
อะไรวะ...งงหว่ะ
แต่ก็ไม่อยากคิดไรมากช่างมันเหอะ
ก็หายโกรธแล้วนะ
แต่......แล้ว........
ก็ต้องอารมณ์บูดอีกรอบ
เพราะเข้าไปดูสเปซของGodge
แล้วคุณเธอไปเอารูปผู้หญิงที่ไหนมาลงไว้ในสเปซก็ไม่รู้
ไม่มีรูปเราซักกะรูปเดียว
มันน่าไหมหล่ะ
พอถาม ก็ได้คำตอบกลับมาว่า
"ก็ใส่เฉยๆ"...ซะงั้น
โอ๊ยจะบ้าตาย
เราคงสวยไม่พอมั้ง เขาเลยไม่อยากจะเอารูปเราลง
ไม่อยากจะคิดมาก แต่บางครั้งมันก็หมดความอดทน
แล้วแต่จะเป็นแล้วกันนะ
ถ้าคู่กันมันก็คงจะคู่กัน
ถ้ามันไม่ใช่คู่กัน สักวันก็ต้องจบ
อนาคตข้างหน้าไม่มีใครรู้
รู้แต่วันนี้ชั้นจะรักเธอที่สุด เท่าที่ผู้หญิงสักคนจะรักได้
(อาจจะดูเน่าๆ แต่มันเป็นความจิง)
แล้วเธอหล่ะ จะรักชั้นอย่างที่ชั้นรักเธอรึป่าว
ถามใจตัวเองดู
>คิดถึงCtB ทุกคน หวังว่าปิดเทอมคงจะเจอกัน และหวังว่าเราคงได้ไปเที่ยวด้วยกันนะ
ห้ามผิดสัญญา โอเค ใครจะพาหวานใจไปก็ได้ไม่ว่าหรอก แต่หวานใจชั้นเค้าคงไม่ไปมั้ง (เศร้า)
>แป้ง ปู ปิดเทอมเจอกันที่บ้าน
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
>>>>>>>>>>>>>>>>
>>>>>>>>>
>>>>>
>>
2月15日 ที่สุดแห่งความสุขเค้าว่ากันว่า......
ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดของคนเราคือ.... การตกหลุมรักใครสักคน การได้จูบครั้งแรก การได้หัวเราะจนท้องแข็ง การได้นั่งอ่านจดหมายเก่าในวันว่าง การได้ใช้เวลาว่างในที่ๆ แสนงดงาม การได้ฟังเพลงที่ชอบทางวิทยุ การได้นอนฟังเสียงฝนตก เมื่อเวลาที่เราอาบน้ำเสร็จใหม่ๆ แล้วเจอผ้าเช็ดตัวอุ่น การสอบเสร็จ การได้รับโทรศัพท์จากใครสักคนที่ไม่ได้พบเจอเขาบ่อยน ัก การเจอเงินที่เราซ่อนไว้ตั้งนานมาแล้ว การได้ยิ้มกับใครสักคน การได้คุยโทรศัพท์ได้เป็นชั่วโมงกับคนรัก การยิ้มโดยไม่ต้องมีเหตุผล การถูกชมอย่างกะทันหัน การตื่นขึ้นมาแล้วตระหนักได้ว่ามันน่าจะนอนต่อได้อีก ตั้งชั่วโมงแน่ะ การได้ฟังเพลงที่ทำให้เรานึกถึงคนพิเศษของเรา การได้เป็นส่วนหนึ่งของทีม การมีเพื่อนใหม่ การรู้สึกเหมือนผีเสื้อบินว่อนอยู่ในท้องคุณเวลาคุณเ จอหน้าเค้าคนนั้น การผ่านช่วงเวลานึงไปได้พร้อมกับเพื่อนที่ดีที่สุดขอ งคุณ การได้เห็นคนที่คุณชอบมีความสุข การได้ใส่เสื้อของคนที่เราชอบทั้งๆ ที่กลิ่นหอมของเค้ายังกรุ่นอยู่ การได้เจอเพื่อนเก่าอีกครั้งแล้วรู้สึกเหมือนไม่มีอะ ไรเปลี่ยนไปเลย การได้มองท้องฟ้ายามโพล้เพล้ การได้ยินใครสักคนบอกรักคุณ ที่สุดคือ…การได้รู้ว่าเราเป็นที่รักของคนที่เรารัก เพื่อนว่าจิงมั้ย เค้าว่ามันจิงนะ เรื่องราวมากมาย..ที่รอการมาอัพวันที่ 11 ก.พ. 50 ( อาทิตย์ )
ไปงานศพคุณย่าของต่าย ไปกับยุ้ย เอ้
ขอแสดงความเสียใจกับต่ายด้วยนะ
อย่าคิดมากหล่ะ มันเป็นสัจธรรม ทำใจให้สบายละกันนะ
กลับมาบ้านตอนเย็นก็ไปงานปิดทองฝังลูกนิมิต
ที่วัดแถวๆบ้าน บอกไปก็คงไม่รู้จัก
ก็สนุกดีนะ ได้บุญด้วย
ไม่ได้ไปงานวัดแบบนี้ตั้งนานแล้ว
พอได้ไปก็รู้สึกดี
ไปถึงก็ไปซื้อดอกไม้ ธูป เทียน
แล้วก็ปิดทองกับลูกนิมิตจนครบ9ลูก
ชีวิตจะได้ก้าวหน้า (สาธุ)
แล้วก็ทำบุญอีกหลายๆอย่าง (ปล่อยปลา,ถวายสัฆทาน......)
วันนี้เรียกได้ว่าอิ่มบุญเลยหล่ะ
หอบบุญกลับบ้านเยอะแยะ
เอามาฝากเพื่อนๆด้วย อ้าว...รับเอา
12 ก.พ. 50
กลับสารคาม ไม่อยากจะกลับเลย เบื่อ
ลงรถที่เดอะมอล์
กำลังจะเอาของไปฝาก
ก็เจอไอ้ปรางพอดี
ต่างคนก็ต่างตกใจ....งงมาก
ก็คุยกันสักพัก ก็แยกกันเดินคนละทาง
13 ก.พ. 50
อยู่ห้องทั้งวัน
ตอนเย็นมีตลาดนัด
ก็เลยออกไปเดิน ได้ชุดกลับมา 1ชุด
น่ารักดี
เด๋วนี้ซื้อเสื้อผ้าทุกอาทิตย์เลยอ่า เปลืองมากมาย
14 ก.พ. 50
เฮ้อ...วันนี้วันแห่งความรัก
แต่ก็ไม่ได้อยู่กับคนที่รัก
ไม่เป็นไร
วันนี้ก็ออกไปเล่นเน็ตที่ห้องคอม
ตอนเย็นอยากกินหมูจุ่ม
ก็เลยนั่งรถเมล์ออกไป
เจอไอ้ขวัญ มันชวนกินก๋วยเตี๋ยวไก่
ก็เลยไปกินด้วยกัน
นั่งคุยกันซะเพลินเลย สนุกดี
นานๆทีจะมีเพื่อนเมาท์
แล้วก็กลับมาเล่นเน็ตต่อ
กลับห้อง อาบน้ำ เล่นเกมส์ คุยกะจ๊อต นอน
- เพื่อนๆที่เข้ามาอ่าน เมื่อท่านอ่านเสร็จแล้ว กรุณาเม้นท์ด้วยนะคะ เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจ
- เพื่อน CTB เมษานี้เราคุยกันว่าอาจจะไปเที่ยวทะเล กรุณาเตรียมกะตังไว้เยอะๆด้วย แล้วก็ทำตัวให้ว่างด้วย
- มีปัญหาไรเกี่ยวกับการไปเที่ยว โทรถามมิรันตีได้ตลอด 24 ชั่วโมงจ้า
ไปแระ ขอให้ทุกคนมีความสุข 1月25日 ชีวิตอันน่าเบื่อตอนนี้ก็อยู่ กทม.ว่าจะกลับตั้งหลายวันแล้ว
แต่ก็ไม่ได้กลับซักที
มีความรู้สึกว่า ทำไมชีวิตมันน่าเบื่อแบบนี้
น่าเบื่อแบบบอกไม่ถูก รู้แต่ว่าเหมือนชีวิตไร้ค่ามากๆ
ประมาณว่าอยู่ไปก็หนักโลกป่าวๆ
เมื่อวานก่อนไปกินหมูกระทะกับจ๊อต
อิ่มมากๆ พุงจะแตก
แทบจะเป็นชูชกเลย กะว่ากินให้คุ้ม
อะไรอย่างนี้
แล้ววันนั้นไปเดินสะพานพุทธ
คนเยอะมาก น่าเบื่อ แต่ก็ยังอยากจะไปเดิน
แต่ว่าสะพานพุทธ มันไม่ดีตรงที่ว่า
มันชอบลักไก่อ่ะ
เราเดินไปอยู่ดีๆ
มันก็ดึงแขนเราเข้าไปในร้าน เพื่อจะให้ซื้อของมัน
ไม่ดีเลยอ่ะ
แล้วก็แบบว่า หนังโป๊เนี่ยนะขายกันจะๆเลย
ไม่มีอาย
แล้วก็ขายกันเยอะมากด้วย
ประเภทว่าตอบสนองไอ้ผู้ชายหื่นกามได้เป็นอย่างดีเลยหล่ะ
แล้วก็อีกอย่างที่ไม่ดีก็คือ
มันชอบขโมยของมาขาย
แล้วก็จะมีแต่พวกวัยรุ่นที่เสียคนอ่ะมาขาย
ประมาณว่าแถวๆนั้นเป็นถิ่นมันเลยก็ว่าได้
เดินไปเนี่ยเหม็นฉี่ชิหายเลย
เหม็นมากเลยนะ
แทบจะเป็นลมเลยแหละ
ถ้าใครคิดจะไปเดินก็เตียมที่ปิดปากปิดจมูก
ไปด้วยก็ดีนะ
เพราะไม่ใช่ว่ามีแต่กลิ่นฉี่เท่านั้น
มันยังมีควันบุหรี่ที่มันสูบกันแทบทุกคน
สูบกันเยอะมาก
คิดถึงเพื่อนๆทุกคน
ว่างๆก็มาเจอกันอีกนะ
ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย
ดูแลสุขภาพด้วยหล่ะ
เป็นห่วงอ่ะ
เด๋วจะไม่สบาย
ไอ้แป้ง:หายเงียบไปเลยนะแก ไม่ติดต่อมาบ้างเลย คิดถึง
บลู:เด๋วไปหานะ (บอกหลายครั้งแล้ว)
12月15日 !!!!!!!!เอ่อ..คือว่า..คือ
เอ่อ..คือตัวฉัน......
อารายวะ งงหว่ะ
ว่างๆ ไม่มีไรทำ ก็เลยมาอัพสเปซซะเลย
เด๋วเพื่อนๆจะตกข่าวซะก่อน
เปงห่วงอ่ะ
ช่วงนี้ก็สุขสบายดี สุขภาพร่างกายก็
อ้วนท้วนสมบูรณ์ดี
น้ำหนักขึ้นหลายกิโลเลยหล่ะ
ตามใจปากตัวเองไปหน่อย ก็เลยเปงแบบนี้
เมื่อวานนี้โทรสับไปคุยกะไอ้ยุ้ยมา(นิภาพร)
มันชวนไปสยาม แต่ม่ายรู้จะได้ไปรึป่าว
เพราะถ้าไม่มีเงินก็ไม่อยากจะไป
สักเท่าไร (มันไม่สนุก)
แล้วก็คุยกันเรื่องจะไปหาไอ้แอมที่ขอนแก่น
ว่าจะไปอะนะ
แต่ม่ายรู้ว่าจะได้ไปจิงๆรึป่ะ
แต่ก็อยากไป ไปเม้าท์กันสักหน่อย
ไม่ได้เมาท์กันนานแระ
เออ..เมื่อหลายวันที่แล้ว ก็คุยกะบลู,แป้ง
คุยกันมันส์มาก
ม่ายรุคุยไรกันนักหนา
ปีใหม่นี้จะได้เจอเพื่อนๆมั้ยนะ
อยากเจอนะ
ถ้าเปงไปได้ก็มาเจอกันนะ
วันไหนก็ค่อยนัดอีกที
เพราะมันหยุดหลายวันอยู่แล้วนี่
น่าจะได้เจอกัน
หมดเรื่องจะเมาท์แล้ว
คิดถึงเพื่อนๆทุกคนจ้า
แล้วเจอกัน...บาย
ไอ้แป้ง:เค้าคงไม่ได้กลับไปดูงานงิ้วกับแกหรอกนะ (เสียดายมาก) เพราะว่าเค้าติดสอบพอดี แม่ง!
บลู:เด๋วกูจะไปหานะ คงไม่เกินปีใหม่ (ถ้าไม่พลาด)
กระต่าย:เออ..คิดถึงแกหว่ะ วันนั้นเข้าไปอ่านสเปซแก
เห็นแกบอกว่า ทำข้อสอบไม่ได้ ขี้เกียจสอบ อะไรประมาณนั้น เค้ามีข้อเสนอนะ ก็ลาออกดิ ไปหาที่เรียนใหม่เลยดีมั้ย ไปด้วยกัน อิอิ..(เป็นข้อเสนอที่เลวร้ายมาก) อย่าทำตามนะเว่ย
12月4日 ใช้ชีวิตไปวันๆตอนนี้อยู่สารคาม ขอบอกว่าน่าเบื่อโคตรๆ
เมื่อเช้าเพิ่งกลับมาจากบ้าน
กลับมาถึงก็เรียนเลย วิชาMusic and life
ก็ไม่มีไรมาก อาจารย์ให้ไปนั่งฟังหมอรำ
เป็นไงหล่ะ อึ้งกิมกี่หล่ะซิ
แต่ก็สนุกดี มีไรฮาๆเยอะแยะ
ตอนนี้จิตใจมันไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวแล้วอ่ะ
มันล่องลอยไปแถวๆบางมด
แต่ทำไงได้
ต้องเรียนนี่หว่า......
ไม่เรียนก็ไม่ได้ ขนาดเรียนยังติดโปรเลย
แล้วถ้าไม่เรียนจะขนาดไหน
ก็ลองคิดดูละกัน
เออ..เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
ก็ไปหาเพื่อนๆที่ลาดกระบังมา
ก็หนุกดีนะ นั่งรถจนเมื่อยตูดอ่ะ
แต่ก็ดี ได้ไปเจอเพื่อนๆ
แล้วก็ไปดูคอนเสิร์ตกัน สนุกดี
เพื่อนที่ไปด้วยกันก็มี
นุ้ย อ้อม แคทราย ยุ้ย ฝน จ๋อม
อิ๋ว นุ้ยเพื่อนแคทราย
และก็อีกหลายๆคน ต่อจากนั้นเราก็ไปต่อกันที่
"ซีทรู"
อิอิ...มันส์ดีนะ
เออ..หมดเรื่องจะแพล่มแระ
เออยังๆ มีอีกเรื่อง อยากระบายชิหายเลย
ก็ไอ้เพื่อนเมดนี่แหละ
แม่ง..
เวลาเค้าไม่อยู่ห้อง มันชอบพาเพื่อนมานอน
แล้วก็มาทำที่นอนเรอะ
สกปรกที่สุด
น่าเบื่อมาก เมื่อไรจะได้ไปจากที่นี่ซะที
เบื่อเต็มทนแล้ว
ป.ล.:เพื่อนๆเอาใจช่วยให้เค้าซิ่วให้ได้นะ
คิดถึงเพื่อนๆทุกคน ปิดเทอมเจอกันนะ
คิดถึงจ๊อตมากมาย
อุ้ย....ขอให้หายเร็วๆนะ
อิ๋ว,แคทราย,ยุ้ย,นุ้ย,อ้อม วันนั้นสนุกมากนะ
รักเพื่อนๆทุกคนจ้า....
|
|
|